فرهنگستان زبان و ادب فارسی نامه فرهنگستان 1025-0832 25 1 2026 03 21 The Reasons for and Functions of Colloquialism in Houshang Moradi Kermani's Stories چرایی و کارکرد زبان گفتاری در داستان‌های هوشنگ مرادی کرمانی 69 90 243639 10.22034/nf.2026.521705.1409 FA آزاده خلیفی دانش‌آموختۀ دکتری زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه اراک، اراک، ایران 0009-0000-5595-0992 عادله خلیفی دانش‌آموختۀ کارشناسی ارشد ادبیات کودک و نوجوان، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران Journal Article 2025 05 06 <span>Houshang Moradi Kermani is one of the most well-known Iranian writers. His works have been read, seen, heard, and remembered by several generations of readers over a period of fifty years, before and after the revolution; whether those who have seen the cinematic version of his stories or heard the stories on the radio, or those who have read his books. Moradi Kermani is one of the most popular writers among the people. The themes of his stories are taken from the lives of the people he has lived with, and he creates wonder in this simplicity. One of the outstanding and distinctive features of his stories is the colloquialism of these stories, a language that is evident not only in the dialogues, but also in the entire narrative and body of the story. This colloquialism, which is a combination of formal and colloquial language, has made his stories more intimate, rich, and visual; A language that is linked to the structure of his stories and is based on his storytelling and writing style. Moradi Kermani narrates and writes stories like a storyteller. This article aims to examine the type of colloquialism and its functions in Moradi Kermani's stories and its difference from the formal language in these stories.</span><span> </span> <span dir="RTL" lang="FA">هوشنگ مرادی کرمانی یکی از شناخته‌شده‌ترین نویسندگان ایرانی است. آثار او را چند نسل از خوانندگان در دوره‌ای پنجاه‌ساله، پیش و پس از انقلاب، خوانده، دیده و شنیده و در حافظه دارند، چه آن‌هایی که نسخۀ سینمایی داستان‌های او را دیده‌اند یا داستان‌ها را از رادیو شنیده‌اند و چه آن‌ها که کتاب‌هایش را خوانده‌اند. مرادی کرمانی یکی از محبوب‌ترین نویسندگان در میان مردم است. موضوعات داستان‌های او برگرفته از زندگی سادۀ مردمانی است که با آن‌ها زیسته است و او در این سادگی اعجاب می‌آفریند. یکی از ویژگی‌های ممتاز و متمایز داستان‌های او زبان گفتاری این داستان‌هاست، زبانی که نه‌فقط در گفت‌وگوها که در تمامی روایت و بدنۀ داستان خودنمایی می‌کند. این زبان گفتاری، که ترکیبی از زبان رسمی و زبان گفتاری است، داستان‌هایش را صمیمی، غنی و تصویری‌تر کرده است، زبانی که در پیوند با ساختار داستان‌ها و مبتنی بر شیوۀ قصه‌گویی و داستان‌نویسی اوست. مرادی کرمانی همانند قصه‌گویی در میانۀ گروهی از خوانندگان روایت می‌کند و داستان می‌نویسد. </span><span dir="RTL" lang="FA">این مقاله برآن است که نوع زبان گفتاری و کارکردهای آن را در داستان‌های مرادی کرمانی و تفاوتش را با زبان رسمی در این داستان‌ها بررسی کند. </span> https://nf.apll.ir/article_243639_274f72ee8c47087a8a35ed1ad67d6360.pdf