ابوالقاسمی، محسن، 1380، تاریخ زبان فارسی، تهران.
برهان قاطع، محمّدحسین بن خلف تبریزی، به کوشش محمّد معین، تهران، 13۶1.
پاینده، محمود، 13۵2، مثلها و اصطلاحات گیل و دیلم، تهران.
پیرنیا، حسن و همکاران، 138۵، تاریخ ایران، تهران.
ترجمۀ تفسیر طبری، به اهتمام حبیب یغمایی، 7 ج، چاپ دوم، تهران، 1339.
تفسیر کتابالله، ابوالفضل بن شهردویر دیلمی، با مقدمۀ محمّد عمادی حائری، 2 ج، تهران، کتابخانه، موزه و مرکز اسناد مجلس شورای اسلامی؛ قم، کتابخانۀ تخصصی تفسیر و علوم قرآنی، 1388.
تفسیر سورآبادی، ابوبکرعتیق، ۵ ج، به تصحیح علی اکبر سعیدی سیرجانی، تهران، 1371.
حاجیسیدآقایی، اکرمالسادات، 1389، «لزوم بازنگری در تصحیح قصصالانبیای نیشابوری»، آینۀ میراث، س 8، ضمیمۀ ش 21، تهران.
حسن دوست، محمّد، 1389، فرهنگ تطبیقی ـ موضوعی زبانها و گویشهای ایرانی نو، 2 ج، تهران.
ــــــــــ ، 1393، فرهنگ ریشهشناختی زبان فارسی، ۵ ج، تهران.
رجائی بخارایی، احمدعلی، 13۶3، فرهنگ لغات قرآن خطی آستان قدس رضوی شمارۀ ۴ با ترجمۀ فارسی کهن، با مقدمۀ عزیزالله جوینی، تهران.
شکری، گیتی، 138۵، گویش رامسری، تهران.
صادقی، علیاشرف، 1391، «تحقیق در کتاب المصادر ابوبکر بستی»، آینۀ میراث، س 10، ضمیمۀ ش 23، تهران.
صادقی، محسن، 1393، «بررسی زبانی بیتی از شاهنامۀ فردوسی، سپردار و جوشنوران صدهزار/ شمرده به لشکرگه آمد سوار»، ادب و زبان دانشگاه باهنر کرمان، س 17، ش 3۶، ص 2۵7-2۶8.
ــــــــــ ، 139۵، «پاچۀ ریخته، ترکیبی ناشناخته در پند پیران»، جستارهای نوین ادبی، س ۴9، ش 19۵، مشهد، ص 137-1۴۶.
غدیری، جلیل، 138۶، فرهنگ گویش محلی رامسری «دو سویه»، تهران.
قرآن کریم، ترجمۀ بهاءالدین خرّمشاهی، چاپ ششم، تهران، 138۶.
کیا، صادق، 1390، واژهنامۀ شصت و هفت گویش ایرانی، تهران.
محمدی، میثم، 1392، «برخی بررسیها دربارۀ تفسیر دیلمی»، نامۀ بهارستان، دورۀ جدید، ش 2، ص 23۴-2۵2.
وحدتی، ناصر، 1392، زندگی و موسیقی: البرز خاستگاه موسیقی گیلان، تهران.
هزار حکایت صوفیان، مؤلف ناشناخته، مقدمه، تصحیح و تعلیقات دکتر حامد خاتمیپور، 2 ج، تهران، 1389.
