Namaeh Farhangistan

Namaeh Farhangistan

Accusative Case Marker “rā” in the Persian Language: A Corpus-Based Description

Document Type : Original Article

Author
A Mirzaei
Associate Professor, Department of Linguistics, Faculty of Literature and Foreign Languages, Allameh Tabatabai University, Tehran, Iran
10.22034/nf.2023.180993
Abstract
The postposition “rā” is syntactically an accusative case marker in the Persian language. Accompanying the case marker “rā” with the direct object is mandatory for some verbs, but in other cases, transitivity defines the presence or absence of “rā”. According to Hopper and Thompson (1980), transitivity is considered a continuous concept and is a feature of the clause (and not only a feature of the verb). Then, in addition to the verbs, the subject and object in a sentence also play a role in transitivity. Accordingly, if the object of an active verb is a proper noun, human (animate), objective or singular, and countable and referable noun, the clause is more transitive. This research studies the postposition “rā” in Persian based on Hopper and Thompson. We assume that there should be a relationship between the presence of “rā” and the transitivity of the clause. To investigate this hypothesis, we used the “Persian dependency treebank” (Rasouli et al., 2013). This corpus contains about half a million words and thirty thousand sentences. There are twenty thousand objects in this corpus. The findings showed that the inanimate singular nominal objects are the most frequent object accompanied with “rā”, and definite nouns and object pronouns tend to be associated with “rā” more than indefinite nouns.
Keywords
Direct object
transitivity
accusative case Marker
case marking
Persian language
منابع
باباسالار، اصغر، «کاربردهای خاص «را» در برخی متون فارسی»، ادب فارسی (دانشکدهٔ ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه تهران)، ش 1، دورهٔ 3، 1393، ص 181-196.
بهرامی، فاطمه،  والی رضایی و عادل رفیعی، «معرفگی و نمایه‏سازی مفعول در زبان فارسی»، پژوهش‌های زبانی، 4(2)، 1392، ص 1-20. 
دبیرمقدم، محمد، «پیرامون ’را‘ در زبان فارسی»، زبان‌شناسی: منظری ایرانی، دانشگاه علّامه طباطبائی، تهران 1399/ ۱۳۶۴، ص 123-188.
راسخ‌مهند، محمد، «مفعول‌نمایی افتراقی در برخی زبان‌های ایرانی»، گویش‌شناسی (ویژه‌نامهٔ نامهٔ فرهنگستان) ش ۶، ۱۳۸۶، ص 2-32.
ــــــــــ، مسعود محمدی راد، «تأثیر گذرایی بر ساخت جمله در زبان فارسی»، پژوهش‌های زبان‌شناسی تطبیقی، ۵(9)، 139۴، ص 1-۴7.
ــــــــــ، راحله ایزدی‌فر، «تأثیر معرفگی بر نشانهٔ مفعولی در زبان‌های تاتی، تالشی و بلوچی»، جستار‌های زبانی، ۲(۱)، ۱۳۹۰، ص ۲۱-۴۱.
صادقی، علی اشرف، ««را» در زبان فارسی امروز»، دانشکدهٔ ادبیات و علوم انسانی تبریز، ش 93، 13۴9، ص 9-22.
هوشمند، مژگان، «بررسی مفعول‌نمایی افتراقی در زبان فارسی با تکیه بر تأثیرپذیری»، پژوهش‌های زبان‌شناسی تطبیقی، ش 12، 139۵، ص 37-۵3.
Hopper, P. J., & S. A. Thompson, “Transitivity in Grammar and Discourse”, Language, 1980, pp. 251-299.
Karimi, Simin, “Aspects of Persian Syntax, Specificity and the Theory of Grammar”, Unpublished Ph. D. Dissertation, University of Washington, 1989.
Rasooli, Mohammad Sadegh, Manouchehr Kouhestani, and Amirsaeid Moloodi, “Development of a Persian Syntactic Dependency Treebank”, In Proceedings of the 2013 Conference of the North American Chapter of the Association for Computational Linguistics: Human Language Technologie, Atlanta, USA, 2013, pp. 306-314.
Tesniere, L. Grundzüge der strukturalen Syntax, Hg. Und üs, von Ulrig Engel, Stuttgart, 1980
Namaeh Farhangistan
Volume 22, Issue 3 - Serial Number 87
Nameh Farhangestan (grammar)
Autumn 2023
Pages 81-92

  • Receive Date 10 November 2022
  • Revise Date 09 October 2023
  • Accept Date 10 October 2022