آموزگار، ژاله و احمد تفضلی (1395)، زبان پهلوی، ادبیات و دستور آن، چاپ نهم، تهران: معین.
آیةاللّهزادۀ شیرازی، سیدمرتضی (1375)، «مقدمه» بر بخشی از تفسیری کهن به پارسی بخشی از تفسیری کهن به پارسی ← بخشی از تفسیری کهن به پارسی، 1375.
ابوالفتوح رازی، حسین بن علی بن محمد (13۶9)، روض الجنان و روح الجنان فی تفسیر القرآن، به تصحیح محمدجعفر یاحقی و محمدمهدی ناصح، مشهد: بنیاد پژوهشهای اسلامی آستان قدس رضوی.
ابوالقاسمی، محسن (1375-137۶)، راهنمای زبانهای باستانی ایران، تهران: سازمان مطالعه و تدوین کتب علوم انسانی دانشگاهها (سمت).
ــــــــــ (1392)، دستور تاریخی زبان فارسی، چاپ نهم، تهران: سازمان مطالعه و تدوین کتب علوم انسانی دانشگاهها (سمت).
احمدی گیوی، حسن (1380)، دستور تاریخی فعل، تهران: نشر قطره.
ارداویرافنامه (139۴)، به کوشش فیلیپ ژینیو، ترجمه و تحقیق ژاله آموزگار، چاپ پنجم، تهران: انتشارات معین و انجمن ایرانشناسی فرانسه در ایران.
اسفراینی، ابوالمظفر شاهفوربن طاهر (1375)، تاج التراجم فی تفسیر القرآن للأعاجم، به تصحیح نجیب مایل هروی و علیاکبر الهی خراسانی، تهران: شرکت انتشارات علمی و فرهنگی.
اسماعیلی، حسین (1380)، «مقدمه» بر ابومسلمنامه ← طرسوسی، 1380.
ــــــــــ (138۶)، «مقدمه» بر حاتمنامه ←حاتمنامه، 1386.
افشاری، مهران و مهدی مداینی (1377)، «مقدمه» بر هفت لشکر ← هفت لشکر، 1377.
انوری، حسن (1390)، فرهنگ بزرگ سخن، چاپ هفتم، تهران: سخن.
انوری، حسن و حسن احمدی گیوی (1391)، دستور زبان فارسی 2، چاپ دوم، تهران: فاطمی.
بخشی از تفسیری کهن به پارسی (1375)، تحقیق و تصحیح سیدمرتضی آیةاللّهزادۀ شیرازی، تهران: مرکز فرهنگی نشر قبله و دفتر نشر میراث مکتوب.
بهار، محمدتقی (137۶)، سبکشناسی (تاریخ تطور نثر فارسی)، چاپ نهم، تهران: مجید.
تاریخنامۀ طبری (گردانیدۀ منسوب به بلعمی) (1380)، به تصحیح و تحشیۀ محمد روشن، چاپ دوم، تهران: سروش.
ترجمۀ تفسیر طبری (1393)، به تصحیح حبیب یغمایی، چاپ سوم، تهران: دانشگاه تهران.
ترجمۀ قرآن (نسخۀ مورخ 55۶ق) (13۶۴)، به تصحیح محمدجعفر یاحقی، تهران: مؤسسۀ فرهنگی شهید محمد رواقی.
ترجمۀ قرآن ماهان (1383)، به تصحیح محمود مدبری، کرمان: دانشگاه شهید باهنر کرمان.
تمیمی سبزواری، علی بن محمد بن علی بن عبدالصمد (1383)، ذخیرة الآخرة (همراه با کهنترین ترجمه از ادعیۀ شیعه)، به تصحیح و تحقیق سیدمحمد عمادی حائری، تهران: انجمن آثار و مفاخر فرهنگی.
جوینی، عزیزاللّه (1390)، «مقدمه» بر تفسیر نسفی ← نسفی.
حاتمنامه (138۶)، به تصحیح حسین اسماعیلی، تهران: معین.
حقشناس، علیمحمد و دیگران (1387)، دستور زبان فارسی، تهران: مدرسه.
حییم، سلیمان (13۶0)، فرهنگ عبری ـ فارسی، چاپ دوم، تهران: انجمن کلیمیان تهران.
خانلری، پرویز ناتل (1377)، تاریخ زبان فارسی، چاپ ششم، تهران: فردوس.
دبیرمقدم، محمد (1388)، پژوهشهای زبانشناختی فارسی (مجموعۀ مقالات)، چاپ دوم، تهران: مرکز نشر دانشگاهی.
ــــــــــ (1392)، ردهشناسی زبانهای ایرانی، تهران: سازمان مطالعه و تدوین کتب علوم انسانی دانشگاهها (سمت).
دهخدا، علیاکبر (1377)، لغتنامۀ دهخدا، چاپ دوم، تهران: دانشگاه تهران.
رواقی، علی (13۶5)، «مقدمه»، بر مقامات حریری ← مقامات حریری، 1365.
ساعدی، احمدقلی (1390)، فرهنگ، تلفظ واژگان و اصطلاحات در گویش مردم ولایت خواف 1، مشهد: نشر شاملو.
سورآبادی نیشابوری، ابوبکر عتیق (1338)، ترجمه و قصههای قرآن، تصحیح یحیی مهدوی و مهدی بیانی، تهران: انتشارات دانشگاه تهران.
ــــــــــ (1380)، تفسیر سورآبادی، به تصحیح علیاکبر سعیدی سیرجانی، تهران: فرهنگ نشر نو.
صادقی، علیاشرف (13۴9)، «را در زبان فارسی امروز»، نشریۀ دانشکدۀ ادبیات و علوم انسانی تبریز، ش93، ص9-22؛
ــــــــــ (1357)، تکوین زبان فارسی، تهران: دانشگاه آزاد ایران.
ــــــــــ (1380)، مسائل تاریخی زبان فارسی، تهران: سخن.
ــــــــــ (138۶)، «دربارۀ یازگار»، فرهنگنویسی (ویژهنامۀ نامۀ فرهنگستان)، ش1، ص290.
صدیقیان، مهیندخت (1383)، ویژگیهای نحوی زبان فارسی در نثر قرن پنجم و ششم هجری، تهران: فرهنگستان زبان و ادب فارسی.
طرسوسی، ابوطاهر (1380)، ابومسلمنامه، به تصحیح حسین اسماعیلی، تهران: انتشارات معین و نشر قطره و انجمن ایرانشناسی فرانسه در ایران.
عطار نیشابوری، فریدالدین (1359)، الهینامه، به تصحیح هلموت ریتر، تهران: توس.
عمادی حائری، سید محمد (1383)، «مقدمه» بر ذخیرةالآخرة ← تمیمی سبزواری.
ــــــــــ (139۶)، «سبزواری، علی بن محمد بن علی بن عبدالصمد تمیمی»، دانشنامۀ جهان اسلام، تهران: بنیاد دایرةالمعارف اسلامی، ج22، ص72۶-730.
غنی، ناهید (1388)، بررسی چند متن کهن فارسی ـ یهودی، تهران: نشر دانش ایران.
فتوتنامهها و رسائل خاکساریه (سی رساله) (1382)، به تصحیح مهران افشاری، تهران: پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی.
فرشیدورد، خسرو (1382)، جمله و تحول آن در زبان فارسی، چاپ سوم، تهران: امیر کبیر.
ــــــــــ (1383)، فعل و گروه فعلی و تحول آن در زبان فارسی، تهران: سروش.
فرهنگ لغات قرآن خطی آستان قدس رضوی (شمارۀ ۴ با ترجمۀ فارسی کهن) (13۶3)، به کوشش احمدعلی رجائی بخارایی، تهران: مؤسسۀ مطالعات و تحقیقات فرهنگی.
فرهنگنامۀ قرآنی (فرهنگ برابرهای فارسی قرآن بر اساس 1۴2 نسخۀ خطی کهن محفوظ در کتابخانۀ مرکزی آستان قدس رضوی) (1377)، با نظارت محمدجعفر یاحقی، چاپ دوم، مشهد: بنیاد پژوهشهای اسلامی آستان قدس رضوی.
کلباسی، ایران (138۶)، وندهای اشتقاقی فعلی در لهجهها و گویشهای ایرانی و کاربرد آنها در واژهسازی، ضمیمۀ شمارۀ 28 نامۀ فرهنگستان، تهران: فرهنگستان زبان و ادب فارسی.
لازار، ژیلبر (138۴)، شکلگیری زبان فارسی، ترجمۀ مهستی بحرینی، تهران: هرمس.
ماهوتیان، شهرزاد (1390)، دستور زبان فارسی از دیدگاه ردهشناسی، ترجمۀ مهدی سمائی، چاپ ششم، تهران: نشر مرکز.
مقامات حریری (ترجمۀ فارسی) (13۶5)، پژوهش علی رواقی، تهران: مؤسسۀ فرهنگی شهید محمد رواقی.
منتخب اشعار فارسی از آثار یهودیان ایران (1352)، گردآوری و تحقیق و تصحیح آمنون نتضر، تهران: فرهنگ ایرانزمین.
میبدی، ابوالفضل رشیدالدین (1331)، کشف الاسرار و عدة الابرار، به تصحیح علیاصغر حکمت، تهران: مطبعۀ مجلس.
نتضر، آمنون (1352)، «مقدمه» بر منتخب اشعار فارسی از آثار یهودیان ایران ← منتخب اشعار فارسی از آثار یهودیان.
نسفی، ابوحفص نجمالدین عمر بن محمد (1390)، تفسیر نسفی، به تصحیح عزیزاللّه جوینی، چاپ دوم، تهران: سروش.
نغزگوی کهن، مهرداد (1383)، «نقش فرایندهای ادغام و انشقاق در تغییر نظام واجی فارسی»، مجموعه مقالات دانشگاه علامه طباطبائی، ش۶، ص3۶1-372.
ــــــــــ (1395)، زبان فارسی در گذر زمان (مجموعه مقالات)، تهران: کتاب بهار.
نوروزی، حامد (1392)، «پژوهشی دربارۀ برخی لغات فارسی در متون فارسی ـ عبری»، فرهنگنویسی (ویژهنامۀ نامۀ فرهنگستان)، ش5 و ۶، ص271-295.
هفت لشکر (طومار جامع نقالان) (1377)، به تصحیح مهران افشاری و مهدی مداینی، تهران: پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی.
Baltsan, Hayim (1992), Webster's New World Hebrew Dictionary, Cleveland, Ohio: Wiley Publishing.
