احمد بن محمد الضبیب (مصحح) (2009)، کتاب الامثال الصادره عن بیوت الشعر، از حمزة اصفهانی، دارالمدار الاسلامی.
اخوان زنجانی، جلیل (مصحح) (1375)، المدخل الی علم احکام النجوم، از ابونصر حسن بن علی قمی، ترجمة فارسی قدیم از مترجم ناشناخته، تهران: انتشارات علمی و فرهنگی و میراث مکتوب.
افنان، سهیل محسن (۱۳۶۲)، واژهنامة فلسفی، تهران: نقره [تجدید چاپ].
تاوادیا، جهانگیر (1355)، زبان و ادبیات پهلوی، ترجمة سیفالدین نجمآبادی، تهران: دانشگاه تهران.
التفهیم ← همایی.
تقیزاده، سید حسن (1357 [1316])، گاهشماری در ایران قدیم، در مقالات تقیزاده، ج 10، زیر نظر ایرج افشار، تهران: شکوفان.
جرجانی ← دانشپژوه و افشار.
حمزة اصفهانی ← احمد بن محمد الضبیب.
خدیو جم، سید حسین (1383)، ترجمة مفاتیح العلوم، تهران: انتشارات علمی و فرهنگی [تجدید چاپ].
خوارزمی ← فان فلوتن و خدیو جم.
دانشپژوه، محمدتقی (۱۳۸۱ [۱۳۵۷])، المنطق لابن المقفّع، حدود المنطق لابن بهریز، تهران: انجمن حکمت و فلسفة ایران.
دانشپژوه، محمدتقی و ایرج افشار (مصحح) (1384)، ذخیرة خوارزمشاهی، از سید اسماعیل جرجانی، تهران: المعی.
رضایی باغبیدی، حسن (۱۳۷۷)، «واژهگزینی در عصر ساسانی»، نامة فرهنگستان، ش ۱۵،
ص ۱۴۵ـ ۱۵۸.
زریاب خویی، عباس (۱۳۷۰)، «ابن مقفع، عقاید و آثار»، دائرةالمعارف بزرگ اسلامی، ج ۴،
ص ۶۷۰-۶۸۰.
ژینیو، فیلیپ (1392)، انسان و کیهان در ایران باستان، ترجمة لیندا گودرزی، تهران: ماهی.
صادقی، رضا (1372)، «تجربههای زبان فارسی در علم»، مجموعة مقالات زبان فارسی و زبان علم، تهران: مرکز نشر دانشگاهی، ص 72-129.
فان فلوتن، گرلوف (مصحح) (1895)، مفاتیح العلوم، لیدن.
کربن، هانری (مصحح) (1384 [1331])، ابنسینا و تمثیل عرفانی، ج 1: قصة حی بن یقظان، تهران: انجمن آثار و مفاخر فرهنگی.
کیا، صادق (۱۳۴۹)، فرهنگ، تهران: وزارت فرهنگ و هنر.
متینی، جلال (1352)، «حدود ابتکار ابوریحان بیرونی در ساختن لغات علمی فارسی»، مجلة دانشکدة ادبیات و علوم انسانی مشهد، ش 35، ص433-445.
مجتبائی، سید فتحالله (1396 [1367])، «آشنایی مسلمانان با منطق ارسطوئی»، قال و مقال عالمی، تهران: سخن.
محقق، مهدی (1374)، تاریخ و اخلاق پزشکی در اسلام و ایران، تهران: سروش.
ــــــــــ (۱۳۷۹)، رسالة حنین بن اسحق الی علی بن یحیی فی ذکر ما ترجم من کتب جالینوس (متن عربی با ترجمة فارسی)، تهران: دانشگاه تهران - دانشگاه مکگیل.
المدخل ← اخوان زنجانی.
معین، محمد (۱۳۳۱)، الهیاتِ دانشنامة علایی (مقدمه، تصحیح و حواشی)، تهران: انجمن آثار ملّی.
ــــــــــ (1334)، «لغات فارسی ابنسینا و تأثیر آن در ادبیات»، جشننامة ابنسینا، جلد 2، تهران: انجمن آثار ملی، ص 342-390.
نلینو [نالینو]، کارلو آلفونسو (1349 [1911])، تاریخ نجوم اسلامی، ترجمة احمد آرام، تهران: کانون نشر و پژوهشهای اسلامی.
همایی، جلالالدین (مصحح) (1386 [1318])، التفهیم، از ابوریحان بیرونی، تهران: هما.
Asha, R. (2016), Paul the Persian: Aristotle’s Logic, Tehran.
Bailey, H. W. (1931), “The word ‘But’ in Iranian,” BSOS VI, 2, pp. 279-283.
ــــــــــ (1971), Zoroastrian Problems in the Ninth-century Books, Oxford.
Bernburg, L. R. (2002), “Greek Loanwords in Medieval New Persian,” Encyclopaedia Iranica, Vol. XI, Fasc. 4, pp. 362-363.
Chkeidze, T. (2001), “Georgia. V. Linguistic Contacts with Iranian Languages,” Encyclopaedia Iranica, Vol. X, Fasc. 5, pp. 486-490.
Drower, E. S. and R. Macuch (1963), A Mandaic Dictionary, Oxford.
Eliade, M. (1971), “Spirit, Light, Seed,” History of Religions 11, 1, pp. 1-30.
Frisk, H. (1945-1972), Griechisches etymologisches Wörterbuch, 3 Vols., Heidelberg.
Goichon, A. M. (1939), Vocabulaires comparés d’Aristotle et d’Ibn Sīnā, Paris.
Gutas, D. (1983), “Paul the Persian on the Classification of the Parts of Aristotle’s Philosophy: A Milestone between Alexandria and Baghdad,” Der Islam 60/2, pp. 231-267.
Henning, W. B. (1942), “An Astronomical Chapter of the Bundahishn,” Journal of the Royal Asiatic Society, pp. 229-248.
Hermans, E. (2018), “A Persian Origin of the Arabic Aristotle? The Debate on the Circumstantial Evidence of the Manteq Revisited,” Journal of Persianate Studies 11, pp. 72-88.
Janssens, H. (1937), L’entretien de La sagesse, introduction aux oeuvres Philosophique de Bar Hebraeus, Paris.
Kraus, P. (1933), “Zu Ibn al-Muqaffaс” Rivista degli studi orientali 14, pp. 1-20.
Kunitzsch, P. (1974), Der Almagest-Die Syntaxis Mathematica des Claudius Ptolemäus in arabisch-lateinischer Überlieferung, Wiesbaden.
ــــــــــ (1977), Mittelalterliche astronomisch-astrologische Glossare mit arabischen Fachausdrücken, Munich.
ــــــــــ (1981), “Stelle bebenie-al-kawākib al-biyābānīya. Ein Nachtrag,” ZDMG 131/2, pp. 263-267.
Liddell, H. G. and R. Scott (1996), A Greek-English Lexicon, Oxford (9th edition with new supplement).
de Menasce, J. (1945), Une apologétique mazdéenne du ixe siècle, Škand-gumānīk vičār, Fribourg en Suisse.
Panaino, A. (1993), “Considerazioni sul lessico astronomico-astrologico medio-persiano,” in R. B. Finazzi and P. Tornaghi (eds.), Lingue e Culture in contatto nel mondo antico e altomedievale. Atti dell’ VIII Convegno internazionale di Linguisti tenuto a Milano nei giorni 10-12 settembre 1992, Brescia, pp. 417-433.
Shaked, Sh. (1987), “Payman: An Iranian Idea in Contact with Greek Thought and Islam,” in Transition Periods in Iranian History (Studia Iranica, Cahier V, Paris), pp. 217-240.
Shaki, M. (1975), “Two Middle Persian Philosophical Terms: lystk’ and m’tk’,” Iran ancien, Paris.
Sundermann, W. (1979), “Namen von Göttern, Dämonen und Menschen in iranischen Versionen des manichäischen Mythos,” Altorientalische Forschungen 6, pp. 95-133.
ــــــــــ (1984), “Die Prosaliteratur der iranischen Manichäer,” in W. Skalmowski, A. van Tongerloo (eds.), Middle Iranian Studies: Proceedings of the International Symposium Organized by the Katholieke Universiteit Leuven from the 17th to the 20th of May 1982, pp. 227-241.
Toomer, G. J. (1965), “Notes on al-Bīrūnī on Transits,” Orientalia 34/1, pp. 45-72.
Ullmann, M. (1970), Die Medizin im Islam, Brill.
van Ess, J. (1992), Theologie und Gesellschaft, II, de Gruyter, Berlin – New York.
Zaehner, R. C. (1955), Zurvan. A Zoroastrian Dilemma, Oxford.
