انوری، حسن (۱۳۸۱)، فرهنگ بزرگ سخن، 8 جلد، تهران، سخن.
دبیرمقدم، محمد (1399/1364)، «پیرامون ’را‘ در زبان فارسی»، زبانشناسی: منظری ایرانی، تهران، دانشگاه علّامه طباطبایی، ص 123-188.
ــــــــ (۱۳۹۳)، ردهشناسی زبانهای ایرانی، ۲ جلد، تهران، دانشگاه علّامه طباطبایی.
ــــــــ (۱۳۷۶)، «فعل مرکّب در زبان فارسی»، زبانشناسی، شمارۀ 23-24، ص 31-46.
ــــــــ (۱۳۹۹)، زبانشناسی: منظری ایرانی، تهران، دانشگاه علّامه طباطبایی.
راسخمهند، محمد (۱۳۸۳)، «جایگاه مفعول مستقیم در فارسی»، دستور (ویژهنامۀ نامۀ فرهنگستان)، شمارۀ 24، ص ۵۶-۶۶.
ــــــــ و مریم قیاسوند (۱۳۹۳)، «بررسی پیکرهبنیاد تأثیر عوامل نقشی در قلب نحوی کوتاه فارسی»، دستور (ویژهنامۀ نامۀ فرهنگستان)، شمارۀ 10، ص ۱۶۳ -۱۹۸.
صادقی، علیاشرف (۱۳۷۲)، «دربارۀ فعلهای جعلی در زبان فارسی»، در مجموعهمقالات سمینار زبان فارسی و زبان علم، تهران، مرکز نشر دانشگاهی، ص ۲۳۶-۲۴۶.
علایی، مجید، مهدی تهرانیدوست و محمد راسخمهند (1397)، «چیدمان سازهها در زبان فارسی متأثر از وزن دستوری: تبیینی پردازشمحور»، جستارهای زبانی، سال 9، شمارۀ 5، ص 35-65.
میرزایی، آزاده (۱۳۹۴)، «هر فعل یک واقعیت رخدادی: نظام فعل در زبان فارسی»، دستور (ویژهنامۀ نامۀ فرهنگستان)، شمارۀ 11، ص ۵۷-۹۲.
Bock, Kathryn, J.M. Willem, Levelt & Morton Ann Gernsbacher (2002), “Language Production: Grammatical Encoding”, Psycholinguistics: Critical Concepts in Psychology, 5, pp. 405-452.
Carnie, Andrew (2021), Syntax (A Generative Introduction), 4th edition, New York, John Wiley & Sons.
Dabir-Moghaddam, Mohammad (1992), “On the (In)dependence of Syntax and Pragmatics: Evidence from the Postposition -ra in Persian.” In Cooperating with Written Texts: The Pragmatics and Comprehension of Written Texts, Berlin: Mouton de Gruyter, pp. 549-573.
Faghiri, Pegah, & Pollet Samvelian (2015), “How much is Determined by Syntax? An Empirical Approach to the Position of the Direct Object in Persian.”, 9th Iranian Conference on Linguistics, Allameh Tabatabai University, Department of Linguistics, pp. 1419-1435.
Frommer, Paul Robert (1981), “Post-Verbal Phenomena in Colloquial Persian Syntax.”, Unpublished PhD dissertation, University of Southern California.
Hawkins, John A (1994), A Performance Theory of Order and Constituency, Cambridge University Press.
—— (1983) , Word Order Universals, New York, Academic Press.
Karimi, Simin (2003), “On Object Positions, Specificity, and Scrambling in Persian”, In S. Karimi (Ed.), Word Order and Scrambling, Oxford/Berlin, Blackwell Publishers, pp. 91-124.
—— (1989), “Aspects of Persian Syntax, Specificity and the Theory of Grammar”, Unpublished Ph. D. Dissertation, University of Washington.
Kempen, Gerard & Karin Harbusch (2003), “Word Order Scrambling as a Consequence of Incremental Sentence Production”, Trends in Linguistics Studies and Monographs,152, pp. 141-164.
Lambrecht, Knud (1996), Information Structure and Sentence Form: Topic, Focus, and the Mental Representations of Discourse Referents, Cambridge, Cambridge University Press, Representations of Siscourse Referents,.
Lazard, Gilbert (1982), “Le Morpheme ra en Persan et les Relations Actancielles”, Bulletin de la société de Linguistique de paris, Paris, Fascicul, 73.1, pp. 177-207.
Mahootial, Shahrzad (1997), Persian, London, Routledge.
Mithun, Marianne (1984), “The Evolution of Noun Incorporation”, Language, 60, pp. 847-894.
Peterson, David John (1974), “Noun Phrases Specificity”, Unpublished PhD dissertation, University of Michigan.
Rasooli, M. S., P. safari, A. Moloodi & A. Nourian (2022), “The Persian Dependency Treebank made Universal”, In Proccedings of the 13th conference on Language Resources and Evaluation (LREC 2022), European Language Resources Association (ELRA), pp. 7078-7087.
Roberts, John R (2009), A Study of Persian Discourse Structure (in cooperation with Behrooz Barjasteh Delforooz and Carina Jahani), Uppsala, Uppsala university press.
Wasow, T. (2002), Postverbal Behavior, Stanford, CA: CSLI Publications.
—— (1997), “Remarks on Grammatical Weight”, Language Variation and Change, 9, pp. 81-105.
Yamashita, Hiroko & Franklin Chang (2001), “Long Before Short' Preferences in the Production of a Head-Final Language”, Cognition, 81(2), B45-B55.
