ابنسینا، حسین بن عبدالله، رسالۀ منطق: دانشنامۀ علائی، تصحیح محمد معین و محمد مشکوة، همدان، 1383.
ابوالقاسمی، محسن، 1387، دستور تاریخی زبان فارسی، تهران.
اخلاقی، فریار، 138۶، «بایستن، شدن و توانستن: سه فعل وجهی فارسی امروز»، دستور، ج 3، ش 3، ص 82-132.
اژهای، محمدعلی، 1390، مبانی منطق، تهران.
بهار، محمدتقی، 1373، سبکشناسی، ج1، تهران.
جام، شیخ احمد، کنوز الحکمة، بهکوشش علی فاضل، تهران، 1387.
جاماسبآسا، جاماسب جی دستور منوچهر، 1391، متنهای پهلوی، بهکوشش سعید عریان، تهران.
خیام، عمر ابن ابراهیم، نوروزنامه در منشأ و تاریخ و آداب جشن نوروز، تصحیح مجتبی مینوی، تهران، 138۵.
راستارگویوا، و. س.، 1379، دستورزبان فارسی میانه، ترجمۀ ولیاللّه شادان، تهران.
راشدمحصل، محمدتقی، 138۵، وزیدگیهای زادسپرم، تهران.
ــــــــــ ، 1389، دینکرد هفتم، تهران.
سعدی، شیخ مصلحالدین، غزلیات سعدی، تصحیح محمدعلی فروغی، تهران، 137۵.
ــــــــــ ، شرح بوستان، به کوشش محمد خزائلی، تهران، 13۵3.
شفائی، احمد، 13۶3، مبانی علمی دستور زبان فارسی، تهران.
شمیسا، سیروس، 138۶، معانی و بیان، تهران.
عریان، سعید، نک: جاماسبآسا.
عطار نیشابوری، فریدالدین محمد، تذکرة الأولیاء، تصحیح محمد استعلامی، تهران، 1391.
عموزاده، محمد و رضایی، حدائق ، 1391، «بررسی مفاهیم وجهی زمان دستوری در زبان فارسی»، پژوهشهای زبانی، س 3، ش 1، ص ۵3-7۶.
قائممقامی، سید احمدرضا، 139۵، «یک ساخت ناشناختۀ فعل التزامی در فارسی میانه»، پژوهشهای ایرانشناسی، س ۶، ش 1، ص 12۵-13۶.
قریب، بدرالزمان، 1379، «تحول وجه تمنایی به ماضی استمراری در زبانهای ایرانی»، یادنامۀ دکتر احمد تفضلی، بهکوشش علیاشرف صادقی، تهران، ص 2۴۵-278.
ناتلخانلری، پرویز، 138۶، دستورزبان فارسی، تهران.
Brunner, Ch. j., 1977, A Syntax of Western Middle Iranian, New York.
Bussmann, H., 2006 [1996], Routledge Dictionary of Language and Linguistics, translated and edited by G. P. Trauth and K. Kazzazi, London and New York.
Comrie, B., 2001, Aspect, Cambridge.
Crystal, D., 2008, A Dictionary of Linguistics and Phonetics, Hong Kong.
Dhabhar, E. B. N., 1927, Zand-i Khūrtak Avistāk, Bombay.
, 1949, Pahlavi Yasna and Visperad, Bombay.
,1963, Translation of Zand-i Khūrtak Avistāk, Bombay.
Dhalla, M. N., 1965, The Nyaishes or Zoroasterian Litanies, New York.
Durkin-Meisterernst, D., 2014, Grammatik des Westmitteliranischen, Wien.
Jamasp, D. H., 1907, Vendidâd, Bombay.
Lyons, J., 1972, Introduction to Theoretical Linguistics, Cambridge.
MacKenzie, D. N., 1971, A Concise Pahlavi Dictionary, Oxford.
Maggi, M. and Orsatti, P., 2018, “From Old to New Persian”, The Oxford Handbook of Persian Linguistics, ed. A. Sedighi and P. Shabani-Jadidi, Oxford, pp. 7-51.
Reichelt, H., 1911, Avesta Reader (Texts, Notes, Glossary and Index), Strassburg.
Salemann, C., 1974, “Mittlelpersisch”, Grundriss der Iranischen Philologie, Berlin-New York, pp. 249-332.
Shaked, Sh., 1979, The Wisdom of Sasanian Sages (Dēnkard VI), Colorado.
Skjærvø, P. O., 2010a, “Old Iranian”, The Iranian Languages, ed. G. Wintfuhr, London and New York, pp. 43-195.
Skjærvø, P. O. 2010b. “Middle West Iranian”, The Iranian Languages, ed. G. Windfuhr, London and New York, pp. 196-278.
Weber, D., 2007, “Pahlavi Morphology”, Morphologies of Asia and Africa, vol. 1, ed. A. S. Kaye, Winona Lake, pp. 941-973.
Williams, A. V., 1990, The Pahlavi Rivāyat Accompanying the Dādestān Ī Dēnīg, 2 vols., Copenhagen.
